Een vergelijking tussen Vrije Software en aanverwante kunstpraktijken, en experimentele muziek collectieven uit de late jaren zestig zoals het Scratch Orchestra en de Black Artists Group of St Louis Beide bewegingen worden gekarakteriseerd door de implementatie van door politiek engagement gevormde collectieve productie die ondersteund wordt door een kritisch gebruik van notatie systemen (noetnschrift en software code) als distributiemethode maar tegelijkertijd ook als manier om te reflecteren op productieve praktijken. Zulke benaderingen kunnen worden verstaan als vormen van ’verspreidings praktijken’. In een ’verspreide praktijk’ zijn de kennis en productiemiddelen gedistribueerd als integraal onderdeel van dat wat die praktijk produceert.